‘Oma!’
‘Emma’
Oma’s wangen zijn donzig zacht en warm. Ze
ruikt naar zeep en naar oma. Haar krulletjes kietelen
mijn oren.
‘Wat is dat lang geleden, hé Emma.’ Oma zet haar
bril weer recht.
Waar is opa? wil ik vragen. Net als altijd. Ik voel
bijna zijn hand door mijn haren gaan en hoor hem
‘dag, mijn Emma’ zeggen.